Association Française Stanislaw Moniuszko

Stanislaw Moniuszko jest powszechnie uwazany za tworce polskiej opery narodowej, jest w Polsce tym czym Verdi we Wloszech, ich muzyka wywodzi sie z folkloru narodowego.
Obdarowany wielkim talentem, ale tez znakomitym wyksztalceniem, byl zdolny – podobnie jak Chopin – dac swej muzyce niepowtarzalny koloryt narodowy.
Miedzy najwybitniejszymi ludzmi XIX w. jest jednym z najznakomitszych. Ten wybitny kompozytor pozostawat w scislych kontaktach z najwiekszymi artystami swoich czasow, takimi jak Liszt, Mickiewicz, Rossini, Wieniawski.
Stanislaw Moniuszko urodzony 5 maja 1819r. w Ubielu (dzis Bialorus) w rodzine szlacheckiej. Jego pradziadek Jozef byl Szambelanem Ksiecia Litewskiego, jego dziadek Stanislaw byl sedzia wojskowym w Ksiestwie Litewskim. Jego ojciec Czeslaw byl Zarzadca. Jego wujek, absolwent Uniwersytetu w Wilnie byl zwolennikiem ideatow Oswiecenia – demokracji, postepu spolecznego, patriotyzmu.
Jako dziecko Moniuszko przejawia niepospolity talent muzyczny, rozwijany najpierw w srodowisku domowym, przez jego matke, znakomitego muzyka, spiwaczke i harfistke. Nastepnie w czasie pobytu w Warszawie przez grono tamtejszego konserwatorium.
W osiemnastym roku zycia wyjezdza do Berlina gdzie pobiera prywatne lekcji kompozycji u profesora C.F.Rungenhagena.
Pierwszymi kompozycjami Moniuszki byly znakomite piesni domowe (ponad trzysta) ktorych zbior zostal opublikowany we Francji pod tytulem « Echo Polski ». Pisal takze muzyke religijna. To wlasnie we Francji wydal trzecia litanie zatytulowana « Ostra Brama », dedykowana Rossiniemu. skomponowal rowniez kilka utworow na fortepian. Liszt pisal : »Nie latwo pisac polonezy po Chopinie, ale u Moniuszki zupelnie inne, nowe,swieze. Toz to arcydzielko w poezji w miniaturowej formie – jakby sie czulo modzewiowa zywice ze staropolskiego dworku. » Pisal takie utwory dla scen operetkowych, ktore prowadzily go do przyszlych utworow operowych.

Od samego poczatku jego dzialalnosci kompozytorskiej jego muzyka przepojona byla folklorem i nosila wyrazny charakter narodowy. Jego pierwszy utwor operowy « Halka » byl najpierw wystawiony w formie dwuaktowego koncertu w Wilnie w 1848 roku,a kilka lat pozniej w teatrze w tym samym miescie. Trzeba bylo kilku lat, aby po przemianach w polityce kulturalnej w 1858 roku, utwor ukazal sie w nowej wersji, czteroaktowej, w warszawskim Teatrze Operowym. Dzielo cieszy sie ogromnym sukcesem i zostaje uznane za pierwsza polska opere. Dargomyjski, po zapoznaniu sie z partytura « Halki », uznal ja za najwybitniejszy utwor muzyki polskiej.
« Halka » wystawiona byla najpierw w Pradze, pod dyrekcja B.Smetany, nastepnie w Moskwie i Petersburgu – gdzie cieszyla sie niezwyklym sukcesem – nastepnie w Berlinie, Mediolanie i Nowym Jorku.
Po tych sukcesach Moniuszko zostaje zaproszony do Warszawy na stanowisko dyrektora orkiestry w tamtejszym teatrze operowym. Rozbudowuje repertuar operowy, komponuje « Flisa », « Hrabine », « Verbum Nobile. » Jego aktywnosc kompozytorska zostaje jednak zahamowana przez bieg wypadkow politycznych. Jego starania aby wystawic swoje opery w Paryzu zostaja udaremnione przez wybuch powstania styczniowego w 1863roku.
« Straszny Dwor », jeden z najwybitniejszych jego utworow, byl wielkim ewenementem muzycznym, patriotycznym i narodowym - Moniuszko byl zakazany przez cenzure. Kilka lat pozniej tworzy swa ostatnia opere « Paria ». Pozostawil takze jedna opere niedokonczona – « Rokiczana ».

Stanislaw Moniuszko umiara w Warszwie 4 czerwca 1872roku.

Alain Duault w « L’ Avant Scene opera », pisal : « Slawa Moniuszki byla tak wielka,ze ponad 70 000 osob uczestniczylo w pogrzebie. Ale takze jeszcze i dzisiaj w Polsce cnoty polityczne oper Moniuszki sa wysoko cenione. » « Kiedy Miecznik spiewa swa znana arie patriotyczna w drugim akcie « Strasznego Dworu », i gdy Stefan w trzecim akcie spiewa arie z kurantem, za kazdym razem cala sala sie podnosi, i na stojaco, z owacjami, bije gromkie i serdeczne brawa z calego serca, owacji dla wielkiego kompozytora polskigo.

Aktualnie opery Stanislawa Moniuszki wystawiane w Kanadzie, na Kubie, w Stanach Zjednoczonych, na Wegriech, w Irlandii, Japonii, Turcji.